زمان تخمینی مطالعه: 4 دقیقه

پارادایم برنامه نویسی رویکردی است برای حل مسائل با استفاده از زبان برنامه نویسی یا می‌توان گفت روشی برای حل یک مسئله با استفاده از ابزارها و تکنیک‌هایی است که با پیروی از برخی رویکردها در دسترس ما هستند. زبان های برنامه نویسی زیادی وجود دارند که شناخته شده‌اند، اما همه آنها باید در هنگام پیاده‌سازی از یک استراتژی پیروی کنند و این متدولوژی برنامه نویسی امری Imperative و اعلانی Declarative است. جدا از انواع زبان‌های برنامه نویسی، پارادایم‌های زیادی برای برآورده کردن هر خواسته ای وجود دارد. در ادامه این دو دسته اصلی مورد بررسی قرار می‌گیرد.

برنامه نویسی امری(Imperative) و اعلانی(Declarative) و مفاهیم آنها

برنامه نویسی امری(Imperative)

همانطور که از نام آن پیداست یک نوع پارادایم برنامه نویسی است که نحوه اجرای برنامه را توصیف می‌کند. توسعه دهندگان بیشتر به این فکر می‌کنند که چگونه گام به گام به پاسخ بپردازند. این شامل دنباله‌ای از قواعد دستوری است. در این مورد، ترتیب اجرا بسیار مهم است و از داده‌های قابل تغییر و غیرقابل تغییر استفاده می‌کند. زبان‌های برنامه نویسی C، C++ ، جاوا و فورترن نمونه‌هایی از برنامه نویسی امری هستند. در ادامه ویژگی‌های این مدل برنامه نویسی آورده شده است:

برنامه نویسی اعلانی(Declarative)

همانطور که از نام آن پیداست یک نوع پارادایم برنامه نویسی است که توصیف می‌کند چه برنامه‌هایی باید اجرا شوند. توسعه دهندگان بیشتر نگران پاسخی هستند که دریافت می‌شود. اعلام می‌کند که چه نوع نتایجی را می‌خواهیم و زبان برنامه‌نویسی را کنار می‌گذاریم که به سادگی متوجه نحوه تولید آنها شویم. به عبارت ساده، عمدتاً بر نتیجه نهایی تمرکز دارد. منطق محاسبات را بیان می کند. Miranda، Erlang، Haskell، Prolog چند نمونه محبوب از برنامه نویسی اعلانی هستند. در ادامه ویژگی‌های این مدل برنامه نویسی آورده شده است:

متدولوژی برنامه نویسی امری Imperative و اعلانی Declarative مفاهیمی مهم در علم برنامه نویسی و توسعه هستند و داشتن دانش کافی در مورد هر دو دسته کمک بزرگی در ایجاد سیستم‌ها با کارائی بالا دارند.

یک پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *